Zmarl kard. Franciszek Macharski, byly metropolita krakowski

Dzis 02.08.2016 o godz. 9.37 ks. kard. Franciszek Macharski w wieku 89 lat zmarl w szpitalu. 28 lipca kardynala odwiedzil w szpitalu papiez Franciszek. Ta wizyty nie byla planowana; doszlo do niej tuz przed wyjazdem do Czestochowy, gdzie odbyla sie Msza sw. z okazji 1050-lecia chrztu Polski, na której Franciszek modlil sie o zdrowie kardynala.

Program uroczystosci pogrzebowych sp. kard. Franciszka Macharskiego

Wtorek, 2.08.
Godz. 19.00 – Msza swieta przy trumnie w kosciele ss. Albertynek, ul. Woronicza 10 – przewodniczy i glosi homilie bp Grzegorz Rys.

Sroda, 3.08.
Ok. Godz. 9.00 – przewiezienie ciala z kosciola ss. Albertynek do kaplicy Domu Arcybiskupów Krakowskich.
Godz. 10.00 – Msza swieta dla pracowników Kurii Metropolitalnej w Krakowie – przewodniczy kard. Stanislaw Dziwisz, homilie glosi bp Jan Szkodon.
Godz. 18.00 – przeniesienie ciala z kaplicy Arcybiskupów do Bazyliki oo. Franciszkanów; Nieszpory za zmarlego – przewodniczy i slowo glosi bp Jan Zajac.

Czwartek, 4.08.
W ciagu dnia modlitwy i oddanie czci Zmarlemu przez mieszkanców Krakowa i Archidiecezji.
Godz. 17.00 – Msza swieta w Bazylice oo. Franciszkanów – przewodniczy abp Stanislaw Gadecki, przewodniczacy KEP, homilie glosi kard. Marian Jaworski. Po Mszy kondukt pogrzebowy przez ul. Grodzka do Katedry na Wawelu.

Piatek, 5.08.
Godz. 11.00 – Msza swieta pogrzebowa Kard. Franciszka Macharskiego i zlozenie do grobu w Katedrze na Wawelu – przewodniczy kard. Stanislaw Dziwisz, Metropolita Krakowski.

Kard. Franciszek Macharski
Urodzil sie 20 maja 1927 w Krakowie. W 1939 zostal przyjety do Panstwowego Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie. W czasie okupacji pobieral nauki w Szkole Handlowej oraz na tajnych kompletach gimnazjalnych. Ponadto od 1943 do 1945 pracowal fizycznie w Generalnej Dyrekcji Monopoli. Mature zdal po zakonczeniu II wojny swiatowej.

W latach 1945–1950 studiowal w Wyzszym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej. Swiecen prezbiteratu udzielil mu 2 kwietnia 1950 w bazylice sw. Franciszka z Asyzu w Krakowie kardynal Adam Stefan Sapieha, arcybiskup metropolita krakowski. Odbyl studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellonskiego. W 1951 uzyskal magisterium.

W zwiazku z odmowa wspólpracy ze Sluzba Bezpieczenstwa na poczatku lat 50. nie wydano mu paszportu. Na dalsze studia do szwajcarskiego Fryburga wyjechal w 1956. Ukonczyl je w 1961 ze stopniem doktora teologii pastoralnej na podstawie dysertacji Duszpasterstwo we wspólczesnym Kosciele.

W latach 1950–1956 pracowal jako wikariusz w parafii Swietych Szymona i Judy Tadeusza w Kozach kolo Bielska-Bialej. Po powrocie ze studiów zagranicznych w latach 1961–1962 pelnil funkcje ojca duchownego w krakowskim seminarium duchownym. Od 1962 do 1978 byl wykladowca teologii pastoralnej i homiletyki na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie oraz w seminariach krakowskim i czestochowskim, które mialo swoja siedzibe w Krakowie. W latach 1965–1970 zajmowal stanowisko adiunkta teologii pastoralnej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W latach 1970–1978 sprawowal urzad rektora krakowskiego seminarium. Czynnie przeciwstawial sie komunistycznej wladzy, organizujac przemarsze kleryków w centrum miasta.

W archidiecezji krakowskiej w 1964 byl czlonkiem Komisji ds. Prasy i Publikacji Katolickiej, nastepnie w latach 1965–1974 czlonkiem Komisji Liturgicznej, od 1971 do 1973 czlonkiem Rady Kaplanskiej, a w 1974 czlonkiem Komitetu Roku Swietego. W latach 1972–1979 pelnil funkcje przewodniczacego Komisji Synodu Archidiecezji Krakowskiej ds. Pastoralno-Socjologicznych.

W Episkopacie Polski w latach 1966–1978 byl sekretarzem Komisji ds. Apostolstwa Swieckich. Ponadto w latach 1970–1978 nalezal do Komisji ds. Seminariów Duchownych, a w latach 1976–1978 Komisji Iustitia et Pax. W 1975 zostal czlonkiem Komisji ds. Duszpasterstwa Ogólnego. W 1971 byl audytorem na Synodzie Biskupów w Rzymie. W latach 1963–1965 pelnil funkcje sekretarza generalnego Polskiego Towarzystwa Teologicznego z siedziba w Krakowie. W latach 1977–1978 piastowal godnosc kanonika Krakowskiej Kapituly Metropolitarnej.

30 grudnia 1978 papiez Jan Pawel II mianowal go swoim nastepca na urzedzie arcybiskupa metropolity krakowskiego. Swiecenia biskupie otrzymal 6 stycznia 1979 w Bazylice sw. Piotra w Rzymie. Udzielil mu ich Jan Pawel II z towarzyszeniem biskupów pomocniczych krakowskich: Juliana Groblickiego i Stanislawa Smolenskiego[9]. Ingres do katedry na Wawelu odbyl 28 stycznia 1979. Jako dewize biskupia przyjal slowa: „Jesu, in Te confido” (Jezu, ufam Tobie). W 1981 po ustanowieniu Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie objal urzad wielkiego kanclerza uczelni. W 1981, po zamachu na papieza Jana Pawla II, poparl organizacje Bialego Marszu w Krakowie, wyrazajacego solidarnosc z walczacym o zycie papiezem. Wspieral „Solidarnosc”, w czasie stanu wojennego w latach 1981–1983 w ramach Arcybiskupiego Komitetu Pomocy Wiezniom i Internowanym zabiegal o prawa internowanych i ich rodzin. Po Sierpniu 1980 zostal wspólprzewodniczacym reaktywowanej Komisji Wspólnej Rzadu i Episkopatu. W 2005, po smierci Jana Pawla II, wraz z wiernymi czuwal pod papieskim oknem Palacu Biskupiego w Krakowie. Przyczynil sie do wybudowania bazyliki i rozbudowy sanktuarium Bozego Milosierdzia w Krakowie-Lagiewnikach oraz powstania Centrum Dialogu i Modlitwy w Oswiecimiu. Reaktywowal, a nastepnie rozbudowal archidiecezjalna Caritas. Za jego pontyfikatu powstawaly domy samotnej matki, rodzinne domy dziecka, zaklady opiekunczo-lecznicze, poradnie psychologiczne i schroniska dla bezdomnych. Wielokrotnie apelowal do diecezjan o pomoc dla potrzebujacych. Zalozyl katolickie tygodniki: krakowska edycje „Goscia Niedzielnego” i „Zródlo”, a takze diecezjalne Radio Mariackie (nastepnie Radio Plus). Przyczynil sie do transmitowania w kazdy piatek mszy dla chorych na antenie Telewizji Kraków. W 2002, w zwiazku z ukonczeniem 75 lat, zgodnie z przepisami oddal sie do dyspozycji papieza, jednakze Jan Pawel II zlecil mu dalsze sprawowanie urzedu arcybiskupa krakowskiego. 3 czerwca 2005 papiez Benedykt XVI przyjal jego rezygnacje. Do 27 czerwca 2005 pelnil funkcje administratora archidiecezji. Po ustapieniu z urzedu zamieszkal w klasztorze sióstr albertynek w Krakowie.

W ramach Konferencji Episkopatu Polski w latach 1979–1994 byl jej wiceprzewodniczacym, w 1981 po smierci prymasa Stefana Wyszynskiego pelnil obowiazki przewodniczacego. Nalezal do Rady Stalej. Pelnil funkcje przewodniczacego Komisji ds. Nauki Katolickiej, Komisji ds. Apostolstwa Swieckich, Zespolu ds. Stypendiów Naukowych i Jezykowych. Uczestniczyl w synodach biskupów polskich, które odbyly sie w latach 1980, 1983, 1987 i 1991.

Kreowany kardynalem prezbiterem zostal na konsystorzu 30 czerwca 1979. Jako kosciól tytularny przydzielono mu bazylike sw. Jana w Lacinskiej Bramie. 8 lipca 1979 odbyl kardynalski ingres do katedry na Wawelu. Nalezal do watykanskich kongregacji: ds. Biskupów, ds. Duchowienstwa, ds. Instytutów Zycia Konsekrowanego i Stowarzyszen Zycia Apostolskiego oraz ds. Wychowania Katolickiego. Nalezal równiez do II sekcji Sekretariatu Stanu, Stalej Rady Kardynalów i Biskupów oraz Sekretariatu dla Niewierzacych.

Konsekrowal 9 biskupów, a takze asystowal podczas sakry 19 biskupów. W kwietniu 2005 bral udzial w konklawe, na którym wybrano na papieza Benedykta XVI. 20 maja 2007, w dniu ukonczenia 80 lat, utracil prawo wyboru papieza w konklawe.

Zostal czlonkiem Spolecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK). Byl w gronie zalozycieli Stowarzyszenia Siemacha i zostal jego honorowym czlonkiem. W 2006 objal funkcje kapelana stanowego Rycerzy Kolumba w Polsce.

Zmarl 2 sierpnia 2016 w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie, gdzie trafil po tym, jak w wyniku upadku w swoim mieszkaniu doznal urazu. Na kilka dni przed smiercia, kardynala odwiedzil w szpitalu papiez Franciszek, który przybyl w tym czasie do Polski na Swiatowe Dni Mlodziezy do Krakowa. Jego ostatnie pozegnanie nastapi 4 sierpnia 2016 z pochówkiem w katedrze na Wawelu.