Historia

ZARYS HISTORII PARAFII RZYMSKOKATOLICKIEJ W SULKOWICACH

Sulkowice w XII wieku byly juz zorganizowana parafia. Mialy drewniany kosciól pw. Wszystkich Swietych, wybudowany za panowania Boleslawa Wstydliwego. Do parafii nalezaly wsie: Bienkówka (do 1799 r.), Trzebunia (do 1809), Harbutowice (do 1823), Rudnik (do 1949), Jasienica (do 1982), Biertowice (do 2006).

Tylko przez krótki okres w XIX wieku parafia nalezala do Diecezji Tarnowskiej. Od poczatku swego istnienia byla i obecnie jest w Diecezji Krakowskiej.

Wsród wielu dokumentów, dotyczacych parafii, nalezy wymienic spis z 1325 (znajdujacy sie w Bibliotece Watykanskiej), dotyczacy swietopietrza. Wówczas parafia liczyla 375 wiernych, a same Sulkowice zamieszkiwalo 150 osób.

Z dokumentu z 1410 mozna sie dowiedziec, ze Wladyslaw Jagiello królewska Lanckorone, a wiec i czesc Sulkowic zwana Zamkowa z niwami: Górska, Dólska, Goscibska i Ptasznica oddal marszalkowi Zbigniewowi z Brzezia. Druga czesc, czyli Plebanska (nazywana równiez Poddanstwem) nalezala do miejscowego proboszcza. Bylo to bogate probostwo.

W 1617 splonal drewniany kosciól. Juz w nastepnym roku ks. bp Andrzej Zaluski poswiecil nowo wybudowany wylacznie z kamienia kosciól. Otrzymal on dwuprzeslowe, prostokatne prezbiterium oraz takaz obszerna trójprzeslowa nawe. Od pólnocy przy prezbiterium dobudowano zakrystie, a obok przy nawie kwadratowa kaplice nakryta kopula, rozebrana po II Wojnie Swiatowej w zwiazku z budowa nowego kosciola. Wieze dobudowano w 1809 roku. Kosciól ten zostal rozebrany w 1969.

W 1627 wybudowano drugi kosciól pw. swietej Zofii. Fundatorem byl miecznik koronny Jan Zebrzydowski. Kosciól ten sprzedano na licytacji w 1801 klucznikowi Gajewskiemu z Zielonej. Na tym samym miejscu postawiono nowy, istniejacy do dzis (konsekrowany w roku 1826).

Pod koniec XIX wieku w Sulkowicach mieszkalo prawie 3 tysiace wiernych, zatem istniejacy kosciól parafialny byl juz za maly. Niestety, I Wojna Swiatowa oraz powszechne zubozenie ludnosci nie pozwolily na realizacje planu wybudowania nowej, wiekszej swiatyni. Dopiero w latach 30-tych zawiazal sie Komitet Budowy Kosciola pod przewodnictwem ks. kan. Józefa Grosa. Wkrótce wladze zatwierdzily lokalizacje, zakupiono wapno, cement i kamienie. W roku 1936 przystapiono do wykopów pod fundamenty. Znaczna czesc prac parafianie wykonali systemem gospodarczym i, co warto podkreslic, nie zalowali pieniedzy na oplacenie fachowej robocizny.

Na czas II Wojny Swiatowej budowe przerwano. Proboszczem zostal ks. kan. Jan Sidelko, którego zapal i kaplanska ofiarnosc stanowily wzór dla parafian. Mimo trudnosci, spowodowanych powojenna rzeczywistoscia dawali oni pieniadze, a jezli ktos ich nie mial, przychodzil czesciej do pracy przy wznoszeniu nowej swiatyni. W roku 1949, kiedy uzyskano zgode wladz, powoli, ale dokladnie zaczeto wznosic mury, nastepnie polozono plyty stropowe, wreszcie dach z sygnaturka. Wiezy nie postawiono na skutek sprzeciwu wladz panstwowych.

W roku 1964 ks. bp Julian Groblicki dokonal konsekracji nowego kosciola pw. Najswietszego Serca Jezusowego. Proboszczem byl wówczas ks. kanonik Bruno Wyrobisz.

Od 1992 Sulkowice sa dekanatem, do którego obecnie naleza parafie: Beczarka, Bienkówka, Biertowice, Budzów, Harbutowice, Izdebnik, Jachówka, Jasienica, Krzywaczka, Palcza, Rudnik, Sulkowice.

Stefan Bochenek