Pogrzeb katolicki

POGRZEB KATOLICKI

Kosciól, który jak matka nosil sakramentalnie w swoim lonie chrzescijanina podczas jego ziemskiej pielgrzymki, towarzyszy mu na koncu jego drogi, by oddac go w rece Ojca. Ofiaruje on Ojcu, w Chrystusie, dziecko Jego laski i w nadziei sklada w ziemi zasiew ciala, które zmartwychwstanie w chwale. Ofiarowanie to dokonuje sie w pelni w czasie celebracji Ofiary eucharystycznej. Blogoslawienstwa, które ja poprzedzaja i po niej nastepuja, sa sakramentaliami, nie zas sakramentami.

Pogrzeb chrzescijanski jest obrzedem liturgicznym Kosciola. Posluga Kosciola wyraza w tym przypadku rzeczywista lacznosc ze zmarlym. Rózne obrzedy pogrzebu wyrazaja paschalny charakter smierci chrzescijanskiej.

Obrzed pogrzebu rozpoczyna sie pozdrowieniem w duchu wiary. Do bliskich zmarlego kieruje sie slowa pocieszenia. Wspólnota zebrana na modlitwie oczekuje takze „slów zycia wiecznego”. Smierc jednego z jej czlonków jest okazja, która powinno sie wykorzystac na zwrócenie uwagi na to, co przekracza perspektywy „tego swiata”, i na doprowadzenie wiernych do prawdziwych perspektyw wiary w Chrystusa Zmartwychwstalego. Eucharystia stanowi centrum paschalnej rzeczywistosci smierci chrzescijanskiej. Wtedy wlasnie Kosciól wyraza swoja skuteczna jednosc ze zmarlym, ofiarujac Ojcu, w Duchu Swietym, ofiare smierci i zmartwychwstania Chrystusa. Prosi on wówczas, by jego dziecko zostalo oczyszczone z grzechów oraz ich skutków i zostalo przyjete do paschalnej pelni Uczty w Królestwie niebieskim. Przez celebracje Eucharystii wspólnota wiernych, a szczególnie rodzina zmarlego uczy sie zyc w lacznosci z tym, który zasnal w Panu, przyjmujac Cialo Chrystusa, którego zmarly nadal jest zywym czlonkiem, modlac sie za niego i z nim. Zegnajac zmarlego, Kosciól poleca go Bogu. Jest to ostatnie pozegnanie, jakie wspólnota chrzescijanska oddaje swemu czlonkowi, zanim jego cialo bedzie wyniesione i pogrzebane.

na podstawie: http://www.teologia.pl/m_k/kkk1p07.htm